بورس

توضیح: چرخه‌های کوه‌نوردی قبلی فدرال رزرو، از خوش‌بینانه تا افراطی، کمی در مورد این موضوع صحبت می‌کنند.

واشنگتن، 17 مارس (رویترز) – سیاستمداران ایالات متحده می دانند که تورم بیش از حد می تواند منجر به بازنشستگی زودهنگام در یک محل کار عمومی شود، با این حال، در پایان، مدیریت آنچه در ابتدا در نظر گرفته شده است مانند مقامات فدرال رزرو غیر منتخب است. “.

با 40 سال مازاد تورم، مبارزه در اروپا تهدیدی برای افزایش آن است و خریداران بار هزینه‌های بالاتر گاز و وعده‌های غذایی را احساس می‌کنند و با خرید انرژی بسیار کمتر درآمدشان، گرما دوباره در فدرال رزرو یکسان است.

ابزار اصلی موسسه مالی مرکزی ایالات متحده در مدیریت تورم، کارمزد صندوق های فدرال است، نرخ بهره ای که وام های کوتاه مدت به موسسات پولی را تنظیم می کند و اساس انواع وام ها را تشکیل می دهد. از زمان شروع همه‌گیری ویروس کرونا نزدیک به صفر بود و دلیل بزرگی برای ارزان بودن وام‌های مسکن است.

اکنون برای دسترسی نامحدود رایگان به رویترز.com ثبت نام کنید

ثبت نام

این الان در حال تغییر است. چهارشنبه ات تاپ، به عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای مدیریت تورم، که طبق محبوب‌ترین شاخص مؤسسه مالی مرکزی 6 درصد در سال عمل می‌کند، به افزایش مالیات فدرال تا 1/4 سطح متناسب تا تغییر هدف 0.25 رأی داد. % -0.50 % علاوه بر این، سیاستگذاران فدرال رزرو در یک نبرد قدیمی علیه تورم که تعداد کمی از آنها متوجه آن شده بودند، طرحی برای افزایش کارمزدها در هر یک از شش کنفرانس دیگر ظرف 12 ماه طراحی کردند. مطالعه اضافی

هدف از چنین چرخه های افزایش نرخ، بهبود روحیه در هزینه های مشتریان و شرکت ها است. به عنوان مثال، اگر نرخ سود وام های منصفانه مسکن افزایش یابد، خریداران کمتر به آنها برای بازسازی یا مبلمان جدید پرداخت خواهند کرد. با محدود کردن تقاضا، هزینه ها باید بسیار کندتر افزایش یابد. در نهایت، فدرال رزرو می خواهد تورم حدود 2 درصد در سال باشد. مطالعه اضافی

تمام تلاش های فدرال رزرو برای تشدید پوشش مالی خود به یک رویکرد منجر نشده است. برخی به رکودهایی منجر شده اند که تورم را کاهش داده اند، اما علاوه بر آنچه که در اصطلاح فدرال رزرو “یک ضربه دردناک” است، مشاغل و پیشرفت مالی را نیز از بین برده اند.

این بار چه خواهد شد؟ برای مدت طولانی هیچ شباهت کاملی در جریان وجود نداشته است، اما هر چرخه صعود می تواند کلاس را نگه دارد.

گرافیک رویترز

دهه 70 و آغاز 80: شوک نفتی، رکود تورمی، رکود

یکی از آشکارترین اشتباهات در پوشش فدرال رزرو، راه را برای یکی از مهم ترین و به خصوص دردناک ترین موفقیت های آن هموار کرد.

آرتور برنز، رئیس فدرال رزرو، در اوایل دهه 1970 پس از اینکه ریچارد نیکسون، رئیس جمهور وقت آمریکا، تسلیم تلاش برای پایین نگه داشتن نرخ بیکاری پیش از انتخابات ریاست جمهوری 1974 شد، در افزایش نرخ بهره به تعویق افتاد. تورم سرعت گرفت و در حالی که برنز در نهایت این اتهامات را مطرح کرد، مشکلات بزرگتری ظاهر شد.

گرافیک رویترز گرافیک رویترز

مقامات فعلی فدرال رزرو دوست ندارند در مورد شباهت های بین حال و دهه 1970 بحث کنند. با این حال، شباهت هایی وجود دارد. افزایش دستمزدها، پوشش مالی رایگان، بیکاری بسیار کم و اکنون یک شوک نفتی. تحریم اعراب در سال 1973 و انقلاب ایران شش سال بعد منجر به افزایش شدید هزینه ها و سهمیه بندی بنزین در ایالات متحده شد.

تورم در اوج از 14 درصد فراتر رفت و این چرخه توسط پل ولکر، رئیس فدرال رزرو، قطع شد. با این حال، او چنین نرخ‌های سود گزافی را انجام داد – وام‌های مسکن 18 درصدی این روزها به اندازه کارت‌های بانکی گران بود – سیستم مالی در دو رکود کوتاه مدت سقوط کرد.

به گفته برخی، این داروی جامد بود که سیستم مالی می خواست. اما مطمئناً گران بود: در سال 1982 سهم بیکاران از 10 درصد فراتر رفت.

گرافیک رویترز گرافیک رویترز

گرین اسپن: لنگر، اعتدال و بحران

آلن گرینسپن در سال 1987 ریاست فدرال رزرو را برعهده گرفت و به خاطر پایان دادن به کار ولکر در بیشتر دوره ریاستش اعتبار داشت. در دوران گرینسپن، فدرال رزرو این باور عمومی را تقویت کرد که فدرال رزرو تورم را با ایجاد یک “لنگر” روانشناختی که برای تنظیم احساسات مورد استفاده قرار می گیرد، تحت کنترل نگه می دارد.

بسیاری از چرخه‌های سنگنوردی گرینسپن به اندازه چرخه‌های ولکر خشونت‌آمیز نبودند، و به او نسبت داده می‌شود که به عنوان “سافت نرم” سنتی در اوایل دهه 1990 شناخته می‌شود، زمانی که پوشش سخت‌تر شد و هیچ رکودی اعمال نشد. کندی کوتاه یک قرن کاملاً جدید را آغاز کرد، اما علاوه بر این به شکست در تبادل دانش نسبت داده شد.

پیشگوی موقعیت گرینسپن کمتر از دو سال پس از خروج او از فدرال رزرو در اوایل سال 2006، زمانی که فاجعه ای که در بازار مسکن ایالات متحده آغاز شد، یک فروپاشی جهانی را برانگیخت. تمایل او به دور شدن از نرخ‌های بهره پایین و ارتباط سبک‌تر با مقررات بانکی – دیدگاه بازار مبنی بر اینکه سرمایه‌گذاران اگر به حال خود رها شوند با خطر منطقی مواجه می‌شوند – توسط برخی به عنوان توضیحی برای این فاجعه ذکر شده است.

نرخ بهره از سال 2004 تا 2006 افزایش یافت، اگرچه موارد زیر …

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا